تعبیر خواب گریه کردن برای معشوق

سلام مجتبی‌جان. این خواب یعنی دلتنگیِ مدت‌ها برای او در ذهنتان به دیداری رسید و آنچه در بیداری نگفته مانده، در خواب به گریه بیرون آمد؛ و خوابِ خوبی است. در تعبیر سنتی گریه برای معشوق را وارونه خوانده‌اند، یعنی پایانِ غم و آمدنِ آرامش؛ متنِ بالای همین صفحه هم آن را نویدبخش می‌داند. لباسِ سفیدِ زیبا هم در تعبیر سنتی نشانهٔ پاکی و خوشی است. گویاترین بخشِ خواب لحظهٔ رفتنِ اوست: «وایساد از دور خداحافظی». شما از خجالت نتوانستید تعارفش کنید، اما او بی‌خداحافظی نرفت؛ ایستاد و دستش را بلند کرد. خواب سکوتِ شما را بی‌جواب نگذاشت. نکتهٔ دوم دو حالِ همزمانِ شماست: «در خود نمی‌گنجیدم» و «بسیار هم خجالت می‌کشیدم». شادی و شرم با هم بودند؛ حالِ کسی که دیداری برایش بسیار مهم است. کوتاهش این است: خوابِ خوبی دیده‌اید. او پس از مدت‌ها آمد، با لباسِ سفید و با خداحافظی‌ای گرم رفت؛ اشکِ بعدش هم در تعبیر سنتی نشانِ آرامش است.

سلام ستاره‌جان. این خواب یعنی دیدنِ او کنارِ کسی دیگر دلتان را به درد آورد، اما خواب با شما و او تمام شد؛ خواب خوبی است. در تعبیر سنتی گریه برای معشوق را نشانهٔ وارونه‌اش دانسته‌اند: پایانِ غم و آرامش در بیداری. مطلبِ بالای همین صفحه هم آن را نویدبخش می‌خواند. گویاترین بخشِ خواب ترتیبِ اتفاق‌هاست. اول او با دوست‌دخترش بود و شما گریه می‌کردید؛ بعد «هر دو تامون با هم رفتیم». خواب در جای دردناکش نماند. صحنهٔ اول سه نفر داشت و شما در آن گریه می‌کردید؛ صحنهٔ آخر دو نفر داشت: شما و او، که با هم رفتید. نکتهٔ دوم کلمهٔ «بعدا» است. میانِ گریه و رفتن فاصله‌ای هست. خواب نمی‌گوید گریه چطور تمام شد؛ فقط می‌گوید تمام شد و پس از آن با هم رفتید. گریهٔ شما در این خواب ایستگاهِ آخر نبود، گذرگاه بود. کوتاهش این است: خوابِ خوبی است. اشکی که ریختید در تعبیرِ سنتی نشانِ آرامش است و خواب هم با کنارِ هم بودنِ شما و او تمام شد.

سلام ملینا جان. این خواب یعنی دلتنگی‌ای که در بیداری جایی برای بیرون آمدن ندارد، در خواب راهش را پیدا کرده. و خواب خوبی است: در تعبیر سنتی گریه در خواب، وقتی اشک است و نه شیون و فریاد، به شادی و گشایش در بیداری تعبیر شده؛ و آنچه شما نوشتید اشک است و نفس، نه ناله. مطلبِ بالای همین صفحه هم همین را می‌گوید و خوابِ شما با آن نمی‌جنگد. گویاترین بخشِ خواب جایی است که تمام می‌شود، یا درست‌تر، جایی که تمام نمی‌شود: «وقتی بیدار شدم نفس‌نفس می‌زدم». گریه در خواب ماند و نفس با شما بیدار شد. یعنی آنچه در خواب بیرون ریخت به اندازه‌ای واقعی بود که تن، نه فقط ذهن، آن را انجام داد. خوابی که تا این حد به بدن می‌رسد از چیزی می‌گوید که مدت‌هاست نگه داشته شده، نه از چیزی که تازه پیش آمده. نکتهٔ دوم کلمه‌ای است که برای آن فاصله انتخاب کردید: «کنارم نیست». نه رفته، نه تمام شده؛ کنارتان نیست. دوری در خوابِ شما دوریِ جاست، نه دوریِ دل؛ گریه هم برای نبودنِ کسی بود که هنوز «خیلی دوسش دارم»، با فعلِ حال. کوتاهش این است: خوابی است که باری نگه‌داشته را بیرون ریخت و تعبیرِ سنتی اشکِ خواب را نشانهٔ شادیِ بیداری می‌داند؛ فاصله‌ای که برایش گریستید، در کلماتِ خودتان، فاصلهٔ جا بود، نه پایان.