تعبیر خواب نوزاد دختر پرمو

سلام الهه‌جان. این خواب یعنی شادی و برکتی تازه در زندگی‌تان جا باز کرده است. و خواب خوبی است: در تعبیر سنتی دیدنِ نوزادِ دختر شادی و گشایش است و موی سیاه و پرپشت نشانهٔ نعمت و فراوانی. گویاترین بخشِ خواب اولین کلماتی است که برای او آوردید: «خوشگل و بانمک». پیش از هر چیز، حتی پیش از مو، زیبایی‌اش را گفتید. خواب این نوزاد را با دلبستگی نشانتان داد و آنچه از او در یادتان مانده، شیرینی‌اش است. نگاهِ شما به او نگاهِ کسی بود که از دیدنش لذت می‌برد. نکتهٔ دوم جملهٔ آخرتان است: موهای سیاه تا سرشانه و بعد «نوزاد بود». موی بلند معمولاً حاصلِ سال‌ها رشد است و خوابِ شما آن را از همان روزِ اول به این دختر داد. در این خواب چیزِ تازه با دستِ خالی نیامد؛ با فراوانی آمد، همان‌طور که مطلبِ بالای همین صفحه هم این نوزاد را نشانهٔ گشایش می‌داند. کوتاهش این است: خوابِ خوبی دیده‌اید. دختری زیبا و بانمک که از همان آغاز موی بلند و سیاه داشت، در تعبیر سنتی شادی است همراه با برکت.

سلام زهرا جان. این خواب یعنی چیزی تازه از خودتان به دنیا آمده که از روزِ اول بالغ است؛ و خواب خوبی است: در تعبیر سنتی زاییدن را برای زن رهایی از سختی و سبک شدنِ بار دانسته‌اند و مو را نعمت. نوزادی که به دنیا می‌آید و مو دارد، در همان تعبیر از خواب‌های نیک است. گویاترین بخشِ خواب جای آن مو است. مویی که در بیداری فقط با بلوغ می‌آید، در خوابِ شما روی نوزاد بود؛ یعنی چیزی که همین حالا به دنیا آمده، از همان لحظهٔ اول نشانِ بزرگ‌سالی داشت. خواب یک آغاز و یک پختگی را روی یک تن گذاشت و بینشان سال‌ها فاصله نگذاشت. نکتهٔ دوم فعلِ شماست: «به‌دنیا آوردم». این نوزاد را کسی به شما نداد و جایی پیدایش نکردید؛ از خودِ شما آمد. پس آن پختگیِ زودرس هم از بیرون نیامده، مالِ خودتان است. کوتاهش این است: خوابِ خوبی دیده‌اید. چیزی از خودتان به دنیا آمده که از روزِ اول کامل است و در تعبیر سنتی هم زاییدن گشایش است و هم مو نعمت.

سلام اسحاق‌جان. این خواب یعنی چیزی تازه و پرزور در راهِ شماست و نگاهی هم به سمتِ شما برگشته؛ و خواب خوبی است: در تعبیر سنتی کودکِ پرمو نشانهٔ برکت و توانِ زیاد است، چون مو را مال و نعمت خوانده‌اند و دیدنِ دختر در خواب را شادی و خرمی. گویاترین بخشِ خواب «چشم تو چشم» است. نگاه یک‌طرفه نبود؛ شما نگاه کردید و او هم نگاه کرد و هیچ‌کدام رو برنگرداندید. در خواب، نگاهی که پاسخ می‌گیرد از دیدنِ ساده جداست؛ یعنی چیزی که به آن توجه کرده‌اید، به شما هم توجه دارد. نکتهٔ دوم این است که خواب دو تصویر را کنار هم گذاشت و هیچ‌کدام ترس یا گریزی نداشت: کودکی که با یک صفت تعریفش کردید، پرمو و دختری که ایستاد و نگاه کرد. هر دو رو به شما بودند. کوتاهش این است: خوابِ خوبی است. برکتی که با کودکِ پرمو می‌آید و نگاهی که جواب داده شد، هر دو در تعبیر سنتی خوش‌یمن‌اند.

سلام آمنه‌جان. این خواب با نوزاد شروع نمی‌شود، با فراموشی شروع می‌شود. اولین چیزی که خودتان نوشتید این است: «فراموش کردم نوزاد دارم». و بعد وارد خانه شدید و آن نوزاد سالم بود؛ خوابیده بود. یعنی خواب بزرگ‌ترین ترسِ ممکن را می‌سازد و در همان جملهٔ بعد بی‌اثرش می‌کند. چند ساعت یا چند روز غفلت هیچ ردی به جا نگذاشته بود. گویاترین بخشِ این خواب اما جای دیگری است: بچه دقیقاً وقتی بزرگ شد که شما بغلش کردید. ترتیبِ کارها را خودتان گفتید؛ سر زدید، بغل کردید، و «یهو بزرگ‌تر شد». رشد در این خواب پاسخِ همان آغوش است. و اولین نشانهٔ آن رشد هم مو بود، موی مشکی تا سرِ شانه. در تعبیر سنتی مو نشانهٔ عمر و ماندگاری است، نه نشانهٔ چیزی که کم می‌شود؛ در خوابِ شما هم مو همان کاری را کرد که سن می‌کند، بچه را از مرحله‌ای که باید در بغل باشد عبور داد. جزئیات دوم سفره است. خانه مالِ خودتان بود، ولی تنها نبودید؛ یک زن و شوهر هم آنجا بودند و نوشتید «حس کردم هم‌خونه هستیم». بچه بلند شد و کنارِ آن‌ها نشست. یعنی در خانهٔ خودتان، بچه سمتِ دیگرِ سفره را انتخاب کرد. و سومین نکته را خودتان با یک کلمه علامت زدید: خجالت. چیزی که توصیف کردید کوتاهیِ بچه بود، احترامی که باید می‌گذاشت و نگذاشت؛ اما حسی که در شما ثبت شد خجالت بود، نه دلخوری از او. بلافاصله هم تحسین آمد: «این چه بچه داناییه». در یک نفس هم تقدمتان سرِ سفره از دستتان رفت و هم او را ستودید. کوتاهش این است: این خواب دربارهٔ کوتاهی در نگهداری از نوزاد نیست، دربارهٔ بچه‌ای است که به آن نگهداری احتیاجی نداشت. همان تصویری که نگرانیِ اولِ خواب را برمی‌دارد، جای شما را هم سرِ سفره یک قدم عقب می‌برد؛ و ذهنِ شما هر دو را در یک صحنه کنارِ هم گذاشته، نه در دو خواب جدا.